| Startuj z nami | Dodaj do ulubionych | Księga gości | Forum dyskusyjne | Chat | Newsletter | Powiadom znajomego | Poczta | Facebook | Youtube | Google+ |
Polski English Deutsch
Wybrzeże Słowińskie Słupsk Powiat On-line Powiatowy Portal Internetowy Słupsk Powiat On-line Powiatowy Portal Internetowy Słupsk Powiat On-line Powiatowy Portal Internetowy Słupsk Powiat On-line Powiatowy Portal Internetowy Słupsk Powiat On-line Powiatowy Portal Internetowy Słupsk Powiat On-line Powiatowy Portal Internetowy  
- | - Katalog Firm Słupsk Powiat | Katalog Firm Słupsk | Przetargi | Szukam/dam prace | Bezrobocie | Ogłoszenia | Historia Słupsk Powiat | Kultura i sztuka | Rozrywka - | -
- | - Starostwo Powiatowe Słupsk | Wyszukiwarka | Klimat | Pogoda | Słupsk Powiat w liczbach | Współpraca zagraniczna | Mapa Słupsk Powiat | Społeczność | Turystyka - | -


Słupsk Powiat Słupsk Powiat / Historia / Grodziska przypisywane kulturze łużyckiej


Damno (grodzisko)
Grodzisko w Damnie zlokalizowane jest na wschód od wsi Damno (powiat Słupsk), w miejscu, gdzie w czasie istnienia grodu mogła nie płynąć jeszcze wcale rzeka Łupawa. Istnieje bowiem podejrzenie, że w czasie funkcjonowania grodziska rzeka Łeba i rzeka Łupawa płynęły jako jedna rzeka. Prakoryto tej dużej rzeki jest rozpoznawalne w okolicy. Powstanie grodziska datowane jest na epokę brązu i wiązane z kulturą łużycką.

Archeolodzy mają bardzo słabe i niedostateczne rozeznanie aby już wyciągać ostateczne wnioski co do tego obiektu. Pochodzą stąd ułamki naczyń glinianych kultury łużyckiej albo kultury pomorskiej. Odkryto też 5 ułamków naczyń glinianych kultury łużyckiej. Ponadto pochodzą stąd ułamki toczonych naczyń nowożytnych – chyba z okresu już współczesnego.

Opis obiektu: Grodzisko wyżynne, podkowiaste z wklęsłym majdanem i suchą fosą okalającą obiekt od N i częściowo od NW. Wysoki wał o stromych stokach ramionami swymi dochodzi do zbocza doliny.

Wymiary: Podstawa grodziska ok. 60 x 90 m (3415 m2), powierzchnia majdanu 35 x 47 m (1710 m2), powierzchnia zajęta przez obwałowania – 1705 m2, wysokość grodziska w stosunku do dna doliny – do 28 m, wysokość wału w stosunku do dna fosy – do 9,0 m, wysokość wału w stosunku do powierzchni majdanu – do 3,0 m.

Stan zachowania: Obiekt dobrze zachowany, jedynie wschodnie ramię wału zostało częściowo zniszczone przez współczesny wjazd na grodzisko.


Gałęzinowo (grodzisko)
Grodzisko w Gałęzinowie – grodzisko zlokalizowane na północny wschód od wsi Gałęzinowo (powiat Słupsk), w miejscu, gdzie w czasie jego istnienia był brzeg morza. Powstanie grodziska datowane jest na epokę brązu i wiązane z kulturą łużycką.

Grodzisko powstało na wysokiej skarpie, nad Słupią w miejscu gdzie łączyły się z nią dwa potoki, co ułatwiało obronę grodu. Od strony zachodniej znajduje się wysoki na 3 metry wał, obecnie porośnięty bukami.

Dotychczasowe wyniki badań w Gałęzinowie wyróżniły cztery warstwy łużyckie. Nie znaleziono śladów świadczących o użytkowaniu grodziska przez późniejsze kultury archeologiczne.

Nie wiadomo dokładnie kiedy grodzisko przestało być zamieszkiwane przez swoich mieszkańców. Mógł mieć tu swój udział lud koczowniczy, Scytowie. Inną przyczyną może być ekspansja ludności kultury pomorskiej, która w IV w. p.n.e. opanowała terytorium kultury łużyckiej. Ze względu jednak na miejsce położenia Gałęzinowa, tam, gdzie wówczas był brzeg morski, wpływ kultury pomorskiej na opuszczenie grodziska wydaje się bardziej prawdopodobny.

W połowie XIX wieku, grodzisko ponownie zostało zasiedlone przez osadników z Niemiec – rodzinę rolników o nazwisku Boldt. W tym czasie zasypana została fosa, jak i zniwelowano część wałów. Na majdanie pojawiła się zabudowa gospodarcza. W 2005 r. obecny właściciel terenu ogrodził grodzisko betonowym płotem.


Siodłonie
Siodłonie (kaszb. Sodłonié lub też Sodlëno, niem. Zedlin) – wieś - wielodrożnica w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie słupskim, w gminie Główczyce. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.


Stary Kraków
Stary Kraków (kaszb. Staré Krôkowo; niem. Altkrakow) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie sławieńskim, w gminie Sławno, nad Wieprzą.
W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.
W 1855 roku w ówczesnym Altkrakow (Prusy) urodził się niemiecki ornitolog Hans Friedrich Gadow, później obywatel Wielkiej Brytanii, członek Royal Society i Brytyjskiej Unii Ornitologów.


Żoruchowo (grodzisko)
Grodzisko w Żoruchowie zlokalizowane jest na zachód od wsi Żoruchowo, niedaleko wsi Łękwica, (powiat Słupsk), w miejscu, gdzie w czasie istnienia grodu był brzeg morza. Powstanie grodziska datowane jest na epokę brązu i wiązane z kulturą łużycką.

Grodzisko powstało na wysokiej skarpie, w miejscu gdzie łączyły się dwa potoki, co ułatwiało obronę grodu. Od strony wschodniej znajduje się niewysoki, o stromych zboczach wał, odcina on dostęp do majdanu grodziska. Do podnóża wewnętrznego i zewnętrznego zbocza wału przylegają obecnie dwie suche fosy, przy czym fosa wewnętrzna zamknięta jest od północy i południa, zewnętrzna zaś tylko od południa, nie łącząc się ze stokami wzniesienia. Skraj majdanu otoczony jest niewielką fałdą ziemną. Do fosy wewnętrznej, od strony majdanu, przylega dość szeroki nasyp ziemny. Fosy powstały zapewne ze strumieni niosących wody roztapiającego się tu lodowca.

Wymiary: Podstawa obiektu – ok. 42x102 m (3095 m2), powierzchnia majdanu – 36x72 m (2506 m2), powierzchnia zajęta przez obwałowania – 589 m2, wysokość grodziska w stosunku do podstawy wzniesienia – do 12 m, wysokość wału w stosunku do powierzchni majdanu – 0 do +1,5 m, wysokość wału w stosunku do dna fosy: wewnętrznej do 2,5 m, zewnętrznej do 4,0 m. Wysokość fałdy ziemnej – do 0,5 m, szerokość fosy: wewnętrznej do 6,0 m, zewnętrznej do 9,0 m.

Dotychczasowe wyniki badań w Żoruchowie wyróżniły ceramikę łużycką. Znaleziono ślady świadczące też o użytkowaniu grodziska przez późniejsze kultury archeologiczne.

Nie wiadomo dokładnie kiedy grodzisko przestało być zamieszkiwane przez swoich pierwszych mieszkańców. Mógł mieć tu swój udział lud koczowniczy, Scytowie. Inną przyczyną może być ekspansja ludności kultury pomorskiej, która w IV w. p.n.e. opanowała terytorium kultury łużyckiej. Ze względu jednak na miejsce położenia Żoruchowa, tam, gdzie wówczas był brzeg morski, wpływ kultury pomorskiej na opuszczenie grodziska wydaje się bardziej prawdopodobny.


Źródło: Wikipedia




Gry, tapety, aplikacje, polifonia i... wszystko na komórkę kliknij tutaj>>>


Web Informer Button